Մի օր պատահական ծնողներիս մահճակալի տակից մի մեծ տուփ սնիկերս գտա․ Կյանքում չեմ մոռանա այդ օրը

Քաղաքականություն

Մի օր պատահական ծնողներիս մահճակալի տակից մի մեծ տուփ սնիկերս գտա․․․Կյանքում չեմ մոռանա այդ օրը Այս պատմո ւթյունը տեղի է ունեցել 90-ականների սկզբին, այդ ժամանակ 7 տարեկան էի: Հիշում եմ, որ «Սնի-կերս», «Մարս» և նմանատիպ այլ կոնֆետները նոր էին դուրս եկել վաճառքի:Որքան էինք ուրախանում, երբ աշխատավարձի օրը հայրիկս տուն էր վերադառնում և մեզ տալիս երկար սպասված կոնֆետը:

Մի օր էլ, Ամանորից 2 օր առաջ, ծնողներիս մահճակալի տակից պատա հաբար մի մեծ տուփով սնիկերս գտա: Աստված իմ, աչքերիս առաջ ամեն ինչ սևա ցավ…Ամբողջ օրը էլ ոչ մի բանի մասին չէի կարո ղանում մտածել: Երեկոյան ծնողներս գնացին իրենց ընկերների տուն, իսկ ես անցա գործի: Մահճ ակալի տակից հանեցի տուփը և սկսեցի ուտել՝ հենց հատակին նստած: 9-երորդն արդեն մի կերպ էի ուտում:

Այդ գիշեր քիչ էր մնում մահանայի սրտխառնոցից:Բարձրացավ տաքությունս,իսկ առավոտյան ինձ տեղափոխե-ցին ինֆեկցիոն հիվանդանոց, որտեղ էլ դիմավորցի Նոր տարին:Դրանից հետո էլ տանել չեմ կարողանում սնի-կերսի համը, նույնիսկ հոտը զզվանք է առաջացնում, այն ինձ մոտ ասոցացվում է հիվանդանոցի պալատի հետ:

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *